Analog Kamera Sisteminden IP Sisteme Geçiş Planı

Çalışan bir analog kamera sistemini IP tarafına taşımak için her şeyi aynı gün sökmek gerekmez. Doğru yol, hibrit bir kayıt cihazıyla iki sistemi bir süre yan yana çalıştırıp kameraları kapsamın kritikliğine göre sırayla değiştirmektir; böylece hem bütçe bölünür hem de sistem hiçbir gün kapsamsız kalmaz.

Geçiş kararının arkasındaki asıl neden çözünürlük değildir. Analog tarafta da yüksek çözünürlüklü seçenekler vardır. Belirleyici olan, IP tarafında kablonun tek başına veri, güç, ses ve kontrolü birlikte taşıması, kameraların kendi üzerinde analiz yapabilmesi ve sistemin bir ağ cihazı gibi yönetilebilmesidir.

Önce envanter: mevcut altyapıda ne kurtarılır

Geçişin maliyetinin çoğu kamera değil kablo işçiliğidir; dolayısıyla planın ilk adımı mevcut altyapının ne kadarının korunabileceğini ölçmektir. Pratikte üç şey kurtarılabilir:

• Boru ve kablo kanalı. Mevcut güzergâh kullanılabiliyorsa yeni kablo çekmek yıkım gerektirmez; en büyük tasarruf buradadır.
• Montaj ayakları ve buatlar. Kamera noktalarının yeri zaten yıllardır sınanmıştır, çoğu olduğu gibi korunur.
• Koaksiyel kablo. Yeni kablo çekmenin mümkün olmadığı yerlerde, mevcut koaksiyel hat üzerinden IP verisi taşıyan dönüştürücüler kullanılabilir. Bu yöntem kablo çekme işini ortadan kaldırır, buna karşılık araya cihaz girdiği için her noktada ek bir arıza ihtimali eklenir.

Ölçüm sırasında her noktanın kablo uzunluğu yazılmalıdır. Bakır Ethernet ile 100 metre sınırı aşılan noktalar, geçiş planında ya ara switch ya fiber ya da koaksiyel üzerinden taşıma gerektirir; bu, kamera seçiminden önce bilinmesi gereken bir kısıttır.

Hibrit kayıt cihazıyla kademeli geçiş

Hibrit kayıt cihazları aynı gövdede hem analog hem IP kanal barındırır. Geçişin ilk adımı genellikle kamera değil, kayıt cihazının değişmesidir: mevcut analog kameralar aynı kablolarla yeni cihaza bağlanır, IP kanalları ise boş bekler. Bundan sonra her yeni IP kamera, hiçbir şeyi bozmadan boş kanallardan birine eklenir.

Bu sıranın iki faydası vardır. Birincisi ilk gün izleme ve kayıt kesintisiz devam eder. İkincisi kayıt, arama ve uzaktan izleme arayüzü tek seferde yenilenir; kullanıcı iki ayrı sisteme bakmak zorunda kalmaz. Cihaz seçerken IP kanal sayısı, toplam yazma kapasitesi ve disk yuvası sayısı birlikte değerlendirilir; disk hesabının ayrıntısı için /blog/dvr-nvr-farki-ve-disk-hesabi yazısına bakılabilir.

Cihaz değişiminde iki ayrıntı sonradan sorun çıkarır. Birincisi eski kayıtlardır: yeni cihaz eski diskleri okuyamayabilir, dolayısıyla saklanması gereken kayıtlar geçiş öncesinde dışarı alınmalı ve nereye alındığı yazılmalıdır. İkincisi kullanıcı hesaplarıdır; eski sistemin kullanıcıları, yetkileri ve uzaktan erişim ayarları yeni cihaza elle taşınır. Devreye alma günü bu iki kalem atlanırsa sistem çalışır görünür, ama ilk arşiv talebinde ya da ilk yetki değişikliğinde iş durur. Geçiş planına bu yüzden teknik adımların yanına bir de devir teslim adımı yazılır.

Hangi noktalar ilk turda değişmeli

Bütçe sınırlıysa sıralama kapsamın değerine göre yapılır. Önce kimlik tespiti gereken noktalar değişir: ana giriş, kasa ve ödeme noktası, depo kapısı, yükleme alanı. Bu noktalarda ayrıntı okumak gerektiği için çözünürlük artışı doğrudan işe yarar. Sonra geniş alanı tarayan koridor ve park kameraları gelir. En sona, yalnızca varlık ve hareket görmek için konmuş genel kapsam kameraları bırakılır; buralarda mevcut analog kamera uzun süre daha iş görür.

Sıralamayı etkileyen ikinci ölçüt, o noktada IP tarafının getireceği ek yetenektir. Çift yönlü ses, kamera üzerinde insan ve araç ayırt etme, çizgi geçiş uyarısı ya da plaka okuma gibi işler yalnızca IP tarafında anlamlıdır; bu yeteneklerden birine ihtiyaç duyulan nokta, çözünürlük ihtiyacı düşük olsa bile öne alınır. Buna karşılık kapsamı yalnızca arşiv amacıyla tutulan, kimsenin canlı izlemediği noktaları öne almak bütçeyi görünür bir karşılık almadan tüketir.

Geçişte gözden kaçan dört kalem

• Disk. IP kameralar daha büyük görüntü üretir; aynı disk aynı kayıt süresini tutmaz. Geçişten sonra kayıt süresi beklenmedik biçimde kısalırsa sebebi genellikle budur.
• Ağ yükü. Kameralar artık switch üzerinden konuşur. Ofis ağıyla aynı switche bağlanan bir kamera sistemi, yoğun saatte hem kendini hem ofisi yavaşlatır; kameralar ayrı bir ağ bölümünde tutulmalıdır.
• Besleme. IP tarafında güç çoğunlukla switchten gelir. Switchin toplam güç bütçesi, eklenecek bütün kameralar hesaba katılarak seçilmelidir.
• Uzaktan izleme bant genişliği. Yüksek çözünürlüklü akışların dışarıya çıkması yükleme hızına bağlıdır; bu yüzden uzaktan izlemede düşük çözünürlüklü ikinci akış kullanılması planlanır.

Kısa kontrol listesi

1. Bütün kamera noktalarını, kablo tipini ve uzunluklarını listeleyin.
2. 100 metreyi aşan ve yeni kablo çekilemeyen noktaları ayrı işaretleyin.
3. Kayıt cihazını hibrit seçip ilk adımda değiştirin, analog kameraları yerinde bırakın.
4. Kimlik tespiti gereken noktaları ilk tura, genel kapsam noktalarını sona koyun.
5. Disk kapasitesini yeni çözünürlüğe göre yeniden hesaplayın.
6. Kameraları ofis ağından ayırın ve switch güç bütçesini baştan büyük seçin.
7. Her aşama sonunda kayıt süresini ve görüntü kalitesini ölçüp kayda geçirin.

Securus, mevcut sistemi yerinde inceleyip hangi noktaların korunabileceğini çıkardıktan sonra aşamalı bir yenileme planı kurar; amaç tek seferlik bir değişim değil, kapsamı hiç boş bırakmayan bir geçiştir.