Sis, yoğun yağmur ve kar görüntüyü neden bozar, hangi ayar ve yerleşim kararları bu koşullarda işe yarar, hangi beklenti gerçekçi değildir.
Sis, yoğun yağmur ve kar, kameranın görüş mesafesini kısaltır; çünkü üçü de havada ışığı dağıtan bir katman oluşturur. Kamera bu katmanın arkasını değil, katmanın kendisini aydınlatır. Bu yüzden kötü havada çözüm "daha güçlü aydınlatma" değil, görüş mesafesini kısaltıp kritik noktayı yakından görmektir.
Aşağıda üç koşulun görüntüyü hangi mekanizmayla bozduğunu, hangi yerleşim ve ayar kararlarının gerçekten işe yaradığını ve hangi beklentinin karşılanamayacağını yazıyoruz. Konu dış mekân kameralarının gövde dayanıklılığı değil, görüntünün kendisidir.
Üç koşul, üç farklı sorun
| Koşul | Görüntüde ne olur | Asıl sebep |
|---|---|---|
| Sis | Görüntü süt beyaz bir perdeye döner, uzak nesneler tamamen kaybolur | Havadaki su damlacıkları ışığı her yöne dağıtır; kızılötesi aydınlatma bu perdeyi parlatır |
| Yoğun yağmur | Dikey çizgiler, merceğe düşen damlalarda bulanık lekeler, gece parlayan noktalar | Damlalar kızılötesi ışığı kameraya geri yansıtır; mercek önündeki su görüntüyü kırar |
| Kar | Yakın plan parlak tanelerle dolar, hareket algılama sürekli tetiklenir | Kar taneleri aydınlatmaya en yakın hareketli nesnedir; kamera onları odakta görür |
Üç koşulun ortak noktası şudur: kameranın kendi aydınlatması sorunun bir parçasıdır. Gündüz yalnızca kontrast düşer; gece ise aydınlatma, havadaki katmanı aydınlatıp görüntüyü iyice kapatır.
Yerleşimde alınan kararlar
- Mesafeyi kısalt: kötü havada otuz metrelik bir gözlem hattı çalışmaz. Kritik nokta neyse kamera ona yaklaştırılır; bir uzak kamera yerine iki yakın kamera daha iyi sonuç verir.
- Aydınlatmayı kameradan ayır: aydınlatma kaynağı kameranın yanında değil yan taraftan geliyorsa, geri yansıyan ışık merceğe dolmaz. Harici aydınlatmanın kötü havada en büyük faydası budur.
- Saçak ve koruyucu kullan: mercek önüne düşen damla ve kar, görüntüyü en çok bozan etkendir. Kamera bir saçak altına ya da koruyucu bir siperin içine alınır.
- Açıyı aşağı eğ: ufka paralel bakan kamera, havadaki katmanın en kalın kesitine bakar. Açı aşağı eğildikçe görüntünün geçtiği hava katmanı kısalır.
- Rüzgâr yönünü hesapla: yağmur ve kar hep bir yönden gelir. Kameranın yüzü baskın rüzgâr yönüne dönükse mercek sürekli ıslanır.
Ayarlar ne kadar yardım eder
Cihaz menülerinde sis ve gürültü ile ilgili ayarlar bulunur; bunlar kontrastı yeniden dağıtarak görüntüyü okunur hâle getirmeye çalışır. Faydası vardır ama sınırlıdır: var olmayan bir ayrıntıyı geri getirmezler. Kötü havada daha etkili olan üç ayar şudur:
- Kızılötesi gücünü düşürmek ya da kapatmak: yakın mesafede yoğun aydınlatma, perdeyi parlatır. Harici aydınlatma varsa kameranın kendi ışığı kapatılabilir.
- Pozlama süresini sınırlamak: uzun pozlama, yağmur ve kar tanelerini uzun çizgiler hâline getirir ve hareketi bulanıklaştırır.
- Hareket algılama eşiğini mevsime göre ayırmak: kar yağışında eşik değişmezse bildirim yağmaya başlar. Nesne boyutu süzgeci ve bölge daraltması bu durumda işe yarar.
Kötü havada kayıt yükü
Yağış ve kar, diskteki yeri de etkiler. Görüntüdeki sürekli hareket, sıkıştırmanın işini zorlaştırır: taneler ve damlalar her karede değiştiği için cihaz daha çok veri yazar. Sürekli kayıt yapan bir sistemde bu fark genellikle yönetilebilir, ancak hareket tetiklemeli kayıtta sonuç çok daha belirgindir; kamera neredeyse kesintisiz kaydeder ve beklenen saklama süresi günler içinde kısalır.
Bu yüzden yağış mevsiminde arşiv süresine bir kez bakmak gerekir. Saklama süresi hesabı açık havaya göre yapılmışsa, sistemin en çok ihtiyaç duyulduğu dönemde geçmiş kayıtlar beklenenden erken üzerine yazılır. Çözüm basittir: hareket bölgelerini daraltmak, nesne boyutu süzgecini kullanmak ve mevsimsel yükü hesaba katan bir disk payı bırakmak.
Gerçekçi beklenti
Kötü havada hiçbir ayar, açık havadaki görüntüyü vermez. Sistem tasarlanırken beklenti şu şekilde kurulur: kritik noktalarda kimlik ve plaka okunabilecek kadar yakın kamera bulunur, geniş sahada ise yalnızca varlık ve yön bilgisi beklenir. Bir kameradan hem elli metre öteyi hem kapı önünü kötü havada okumasını istemek, teknik bir seçim hatasıdır.
Bu yüzden projelendirmede her kamera için "hangi havada ne okunacak" sorusu ayrı cevaplanır. Gece ve kötü hava, sistemin en zor koşuludur; bir sistem o koşula göre kurulursa açık havada fazlasıyla yeterli olur, tersi doğru değildir.
Bakım tarafı
Kötü hava, bakımı doğrudan etkiler. Mercek yüzeyindeki kir ve kireç, su damlasıyla birleşince görüntüyü kalıcı olarak bulanıklaştırır. Saçak altındaki örümcek ağı, kızılötesi ışıkta parlak bir perde oluşturur. Kar, kamera gövdesinin üstünde birikip açıyı kapatabilir. Bu üç şey periyodik bakımda gözle kontrol edilir ve mercek uygun bir bezle temizlenir.
Özet
- Kötü havada görüş mesafesi kısalır; çözüm kamerayı kritik noktaya yaklaştırmaktır.
- Kameranın kendi kızılötesi aydınlatması, sis ve karda sorunu büyütür.
- Aydınlatma yandan verilir, kamera saçak altına alınır, açı aşağı eğilir.
- Mevsime göre ikinci bir hareket algılama profili tanımlanır.
- Her kamera için hangi havada ne okunacağı önceden yazılır.
Securus dış saha kamera sistemlerini bu beklenti ayrımıyla planlıyor; sahada görüş mesafesi gece ve yağış koşulunda da kontrol edilir.
Etiketler
- dis mekan kamera
- gece izleme
- goruntu kalitesi
- kamera sistemi
- zor ortam